(IAR, Gal/17 listopada 2005 16:49)
Marek Perepeczko, znany aktor filmowy i teatralny, nie żyje. Zmarł w wieku 63 lat w swoim mieszkaniu w Warszawie.
Największą popularność przyniosły aktorowi seriale telewizyjne - „Janosik” Jerzego Passendorfera i „13 posterunek” Macieja Ślesickiego. Miał w dorobku wiele ról filmowych i teatralnych. W młodości uprawiał kulturystykę. Chciał zostać architektem, ale zdecydował się na studia w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Szkołę ukończył w 1965 r. Na scenie PWST wystąpił w „Ślubach panieńskich” Aleksandra Fredry (1965) w reżyserii Ryszarda Hanina i w programie złożonym z małych form teatralnych w reż. Kazimierza Rudzkiego. Po ukończeniu szkoły zagrał na deskach warszawskiego Teatru Klasycznego Gezę w „Garści piasku” Jerzego Przeździeckiego (1965) w reż. Czesława Wołłejki. W teatrze tym występował do 1969 r., następnie można go było oglądać na deskach stołecznego Teatru Komedia.
Kilka lat spędził w Australii, gdzie prowadził amatorskie kluby literacko-teatralne. Założył tam m.in. Tymczasowe Towarzystwo Miłośników Teatru im. Witkacego. Wystawiał spektakle i organizował wieczory wspominkowe. Przez ponad 15 lat nie występował na polskich scenach teatralnych ani przed kamerami.
Po powrocie do Polski zagrał Nianię w „Królewnie Śnieżce i krasnoludkach” wg braci Grimm (1994) w reż. Krzysztofa Kolbergera na scenie Teatru Komedia. Był Wernyhorą w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego (1995), w reż. Krzysztofa Nazara. oraz Tatusiem Muminka w „Lecie Muminków” wg Tove Jansson (1995), w reż. Andrzeja Marczewskiego. Wcielił się w tytułową rolę w przedstawieniu „Cyrano” Ernesta Brylla (1997) reż. Andrzej Rozhin.
W 1997 r. objął stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego Teatru im. Mickiewicza w Częstochowie. Reżyserował spektakl „Damy i huzary” Aleksandra Ferdry (1998). Był Podkomorzym w „Panu Tadeuszu” Mickiewicza (1998) w reż. Adama Hanuszkiewicza. W 2000 r. za rolę Wernyhory w „Weselu” (1999) w reż. Hanuszkiewicza w Teatrze im. Mickiewicza w Częstochowie został uhonorowany Złotą Maską w Katowicach. Jako dyrektor częstochowskiego teatru współpracował z reżyserami: Krystyną Jandą („Na szkle malowane” Ernesta Brylla, 2000), Andrzejem Łapickim („Śluby panieńskie” Aleksandra Fredry, 2002), Janem Kobuszewskim („Dwie morgi utrapienia” Marka Rębacza, 2003).
Od 2003 r. Perepeczko współpracował z Teatrem Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku. W tym samym roku odebrał Srebrną Maskę, nagrodę przyznaną przez Płockie Towarzystwo Przyjaciół Teatru, za rolę Mariana Koseli w przedstawieniu „Dwie morgi utrapienia” Marka Rębacza (2003). Perepeczko był także reżyserem tej sztuki w płockim teatrze. Reżyserował i zagrał we współczesnej angielskiej farsie „O co biega?” Philipa Kinga (2004).
Na początku lat 60. wystąpił w telewizyjnym Studiu Poetyckim Andrzeja Konica. Grał w zrealizowanych dla potrzeb Teatru Telewizji przedstawieniach dramatów m.in.: Tomasza Manna, Stanisława Wyspiańskiego, Williama Shakespeare’a, Roberta Sherwooda. W 1969 otrzymał nagrodę Komitetu ds. PRiTV za główną rolę w seryjnym widowisku telewizyjnym „Gniewko, syn rybaka” (1969-1970) Bohdana Poręby.
Sympatię widzów zdobył dzięki roli tytułowego bohatera serialu „Janosik” (1973). Wiele lat później podobną popularność przyniosła rola komendanta Władysława w sitcomie „13 posterunek” (1997-2000) Macieja Ślesickiego.
Na dużym ekranie debiutował rolą zbójnika z bandy, która napada na Helenę (Pola Raksa) i Rafała (Daniel Olbrychski) w „Popiołach” (1965) Andrzeja Wajdy. Wystąpił także w „Polowaniu na muchy” (1969), „Brzezinie” (1970), „Piłacie i innych” (1971), „Weselu” (1972) i „Panu Tadeuszu” (1999) Wajdy. Grał w filmach m.in.: Jerzego Hoffmana, Krzysztofa Zanussiego, Janusza Zaorskiego i Łukasza Wylężałka. Był porucznikiem Kolskim w dramacie wojennym „Potem nastąpi cisza” (1965) Janusza Morgensterna. Wystąpił także w innych filmach, których akcja rozgrywa się w czasie II wojny światowej – „Zejście do piekła” (1966) Zbigniewa Kuźmińskiego i „Kiedy miłość była zbrodnią” (1967) Jana Rybkowskiego oraz obrazach dotyczących sytuacji powojennej, m.in. w „Wilczych echach” (1968) Aleksandra Ścibor-Rylskiego. W „Przystani” (1997) Jana Hryniaka wcielił się w bezdomnego „Rasputina”. Był gangsterem, ojcem tytułowej bohaterki filmu Macieja Ślesickiego pt. „Sara (1997). W 2004 r. wystąpił w filmie Marka Rębacza „Atrakcyjny pozna panią...”. Zagrał Don Corazzi’ego w „Dublerach” (2004) Marcina Ziębińskiego i Denisa Delica.
Prywatnie był mężem Agnieszki Fitkau, którą poznał w szkole teatralnej w kolejce przy składaniu dokumentów na egzamin wstępny. Byli małżeństwem od 1966 r. Zagrali razem w „Lalce” (1968), „Gniewko, syn rybaka” (1969-70) i „Motodramie” (1971) Andrzeja Konica. W 1981 r. Agnieszka wyjechała do Australii, Marek pojechał do niej z wizytą i został cztery lata, następnie wrócił do Polski.
www.onet.pl
_______________
[*]
(((((((((((((((((((((((
