Postautor: paulo2907 » 11 maja 2009, 18:49
Wisła Can-Pack: Potrzeba zmian
Miejsce na podium, Superpuchar i Puchar Polski, a także wyrównana walka o ćwierćfinał Euroligi. Takie wyniki w większości klubów Ford Germaz Ekstraklasy przyjęto by w ciemno. Ale nie pod Wawelem. Tu minione rozgrywki zakończyły się - lekko osłodzonym brązem - rozczarowaniem.
Wiślaczki wraz ze sztabem szkoleniowym od kilku lat przed startem rozgrywek otrzymują od władz klubu te same cele - mistrzostwo, Puchar Polski i ósemka Euroligi. W zakończonym sezonie udało się zrealizować tylko jeden z nich, dlatego o satysfakcji z wyników, a także z gry drużyny nie było mowy.
Koniec dominacji w PLKK
W ciągu ostatnich sezonów Wisła Can-Pack przyzwyczaiła fanów do tego, że na krajowym podwórku na dobrą sprawę zagrozić jej może tylko Lotos PKO BP Gdynia, a w konfrontacjach wiślaczek z resztą ligowej stawki łatwo wskazać faworyta.
Teraz było inaczej. Wisła Can-Pack doznała aż pięciu porażek w rundzie zasadniczej (najgorszy wynik od sezonu 2004/05) i do play-off przystępowała dopiero z czwartej lokaty, co w półfinale skazało wiślaczki na walkę z Lotosem PKO BP, a w rezultacie na "tylko" brązowe krążki. Co świadczy o częstszych porażkach Wisły Can-Pack z teoretycznie słabszymi drużynami? To wypadkowa rosnącego poziomu ligi z gorszą postawą krakowianek w zakończonym sezonie na polskich boiskach.
Ogromny niedosyt w Eurolidze
Upierałem się i będę się upierał, że MKB Euroleasing Sopron był najłatwiejszym zespołem z jakim wiślaczki grały do tej pory w play-off Euroligi i drużyną, którą należało z hukiem wyeliminować z europejskich pucharów.
Fakt, Węgierki dotarły aż do Final Four, ale to nie zmienia faktu, że nie prezentowało wielkiej, ale poukładaną koszykówkę. Właśnie takiej - przy mocniejszym potencjale kadrowym Wisły Can-Pack od MKB - zabrakło podopiecznym Wojciecha Downar-Zapolskiego w konfrontacji z ekipą z Sopronu.
Na plusie
Zdecydowanie Ewelina Kobryn. Środkowa "Białej Gwiazdy" zaliczyła rekordowy w karierze sezon pod względem łącznej ilości punktów (421/średnio 13,2/mecz) i zbiórek (247/średnio 7,7/mecz), a do tego trafiła 57% oddanych rzutów z gry. Kadra będzie mieć z niej sporo pożytku na zbliżających się wielkimi krokami mistrzostwach Europy.
Natomiast z zawodniczek zagranicznych najwyższą notę wystawiłbym Marcie Fernandez. Hiszpanka przez cały sezon grała co prawda "w kratkę", dobre mecze przeplatając słabszymi, ale stanęła na wysokości zadania w meczach o brąz z CCC Polkowice. Jej występ w czwartym spotkaniu z drużyną trenera Krzysztofa Koziorowicza to była poezja koszykówki - Hiszpanka trafiła aż sześć z siedmiu rzutów za trzy punkty i poprowadziła zespół do cennego zwycięstwa wyrównującego stan serii na 2:2.
Na minusie
Daleki jestem od wskazania kozła ofiarnego. Najlepiej, żeby każda zawodniczka i osoby ze sztabu szkoleniowego zrobiły własny rachunek sumienia, odpowiadając na pytanie: czy zrobiłam/zrobiłem wszystko co w mojej mocy, żeby Wisła Can-Pack grała dobrą, zespołową i skuteczną koszykówkę.
Często po porażkach wiślaczki podkreślały brak koncentracji i to, że "źle weszły" w mecz. Widać to było nie tylko w pierwszych, ale i trzecich kwartach. Atmosfera w zespole i poziom motywacji z pewnością kłóciły się w tym sezonie z ambitnymi celami stawianymi przed zespołem. Kibiców z równowagi wybiła zwłaszcza postawa zespołu w dwóch meczach 1/2 finału z Lotosem PKO BP. Wyższość gdynianek nad Wisłą Can-Pack na finiszu rozgrywek nie podlegała dyskusji, ale styl gry i podejście zawodniczek w meczach nad morzem pozostawiły wiele do życzenia.
Widoki na przyszły sezon
- Potrzeba zmian - mówił jeszcze w trakcie sezonu wiceprezes Can-Packu Jerzy Sarna. Jak w klubie zapowiadano, tak zrobiono. Na razie przebudowę "Białej Gwiazdy" rozpoczęto od zakontraktowania doświadczonego szkoleniowca.
Wojciecha Downar-Zapolskiego na ławce trenerskiej w nowym sezonie zastąpi znany z pracy m.in. w Halconie Avenida Salamanka Jose Ignacio Hernandez. Kolejne zmiany muszą zajść w kadrze zespołu. Sporo zawodniczek stanowiących w ostatnim czasie o sile drużyny wyraźnie nie ma już motywacji do gry pod Wawelem, dlatego należy spodziewać się sporych zmian personalnych.
Jak będzie wyglądać nowa Wisła Can-Pack? Na odpowiedź na to pytanie będziemy musieli jeszcze kilka tygodni poczekać. Kluczowe okażą się rozmowy władz klubu ze sponsorem strategicznym. Obecna umowa Can-Packu z Wisłą wygasa w czerwcu. Podpisanie kontraktu z trenerem Hernandezem dowodzi jednak temu, że kataklizm finansowy klubowi nie grozi.
P.S. Celowo w powyższym tekście nie padło ani razu słowo "kontuzja" (urazy wykluczyły z gry m.in Chamique Holdsclaw, Annę Wielebnowską i na dłuższy czas Agnieszkę Pałkę). Te były, są i zawsze będą wpisane w uprawianie zawodowego sportu, a tłumaczenie nimi niepowodzeń i gorszych wyników do najcelniejszych wniosków z pewnością nie prowadzi.
Dariusz Jaroń
(tekst z plkk.pl)
To chyba przesądza również pozostanie Marty w Wiśle, bo jak wiadomo ten trener bardzo chciał mieć Martę w Salamance już w poprzednim sezonie, więc tym bardziej teraz będzie zadowolony z obecności Marty w jego drużynie. Co do zawodniczek które mógłby wziąć ze sobą to nie pogardziłbym Snow. 
Basko jak dla mnie jest zbyt nierówna i nigdy do końca nie wiadomo co wymyśli na boisku. Bardziej widziałbym De Mondt jako taką strzelbę dystansową, ale to już raczej niemożliwe ze względu na jej raczej pewne pozostanie w Halconie.
Też bardziej liczyłem na Manolo Reala, ale jeśli będzie Hernandez, to też świetna wiadomość. Pewnie szefowie Wisły jeszcze czekali z ogłoszeniem tego newsa, a w Salamance już wiedzą, że odchodzi, więc uznali, że to nie tajemnica. Faktycznie pewnie w takiej sytuacji Marta zostanie i może pokaże jeszcze więcej niż w poprzednich sezonach. Miło byłoby, aby wziął ze sobą jakąś dobrą zawodniczkę (Snow jak najbardziej), ale trzeba też być ostrożnym, bo pakieciki mamy świeżo w pamięci... Poza tym wydaje mi sie, że to trener, u którego gra kolektyw, a nie nazwiska. Dowodem na to wynik w Eurolidze. Teraz trzeba czekać na oficjalne info ze strony Wisły.
