najpierw SPORTOWO:
Przed sezonem istna 'czystka' w drużynie i budowa niemal od nowa. Ze starego składu jedynie Magda Pietrzak, Łucja Tomczak, Ilona Jasnowska i Justyna Jeziorna. Do tego sztab szkoleniowy, a pozostałe zawodniczki dołączyły do CCC dopiero przed obecnym sezonem. Zgrania brakowało i to było widać. Z resztą działacze podkreslali, ze przez pierwszą rundę się zgrywamy, a potem się zobaczy. Cele były różne, apetyt rósł w miarę jedzenia. Początkowo mówiło się o play-off, potem o miejscu w piątce-szóstce zespołów w kraju. Przyszło co do czego - cel sprecyzowano znacznie dokładniej: BRĄZ
Początek sezonu niezwykle ciężki (Lotos, Wisła, Jelenia, Pabianice), bilans 1:3, następnie wygrany przez Verę mecz w Toruniu i przykra porażka z ŁKSem u siebie. Potem coś jakby w końcu zaskoczyło w tym zespole. Przyszła planowa niemal porażka z Gdynią, nieplanowa wygrana z Wisłą
i kolejny dołek formy. o ile na Jelenią Górę, Toruń (po dogrywce, rzut rozpaczy Coker 
) 70% wkładu wystarczało, o tyle w Poznaniu i Łodzi polegliśmy. Zaczęła się powoli gra z nożem na gardle, bowiem ważyły się losy miejsc przed play-off. Porażka z Gorzowem na własnej hali nie stawiała nas w zbyt komfortowej sytuacji, bowiem ze wszystkich zespołów objętych ewentualną 'małą tabelką' (AZS Poznań, Gorzów, ŁKS, My) mieliśmy najgorszy bilans... Szczęście nam sprzyjało, wszystkie pozostałe drużyny gdzieś po drodze pogubiły punkty, a nam udało się zajać trzecią lokatę przed PO.
Play-off: Rywalizacja z ŁKSem wyrównana jedynie w drugim meczu. Na szczęście, pomimo dwóch porażek w zasadniczym, pokonaliśmy eŁKSe 3:0 i szykowaliśmy się do półfinału z Gdynią. Szybkie 0:3, choć wiele nie brakło by wygrać choć jedno spotkanie na Wybrzeżu. Walka o brąz to fantastyczna seria pięciu spotkań, zakonczona happy-endem
Ogólnie sezon jak najbardziej na plus, choć mało kto obstawiałby nas przed sezonem na pudle. Transfery w WIĘKSZOŚCI okazały się bardzo dobre. niewypałem numer jeden ochrzciłbym sprowadzenie Iwony Kaszuwary (która nawet w Toruniu nie łapała się do meczowej dwunastki). Bojana to inna sprawa - była testowana na wszelki wypadek, gdyby transfer Taushy okazał się niewypałem. apropo Amerykanek: trio Monique -Frania-Tausha wręcz zabójcze. Coker przeplatała genialne występy (Wisła) z beznadziejnymi (ŁKS), ale w kluczowych momentach można było jej zaufać. Frania to niezwykle solidny gracz. Bardzo miło byłoby oglądać ją w Polkowicach w przyszłym sezonie. początek sezonu niemrawy, potem lekki dołek, ale na play-off forma była już właściwa. Tausha - niesamowita babka. początek jej kariery w CCC co najwyżej przeciętny. sporo pudeł spod dziury, głupich fauli. Rozkręcała się z każdym spotkaniem. Bez niej o medal byłoby dużo trudniej, bo warunki ma genialne. a do tego, wbrew obawom, potrafi znalezc się pod koszem i zebrac piłki sprzed nosa rywalkom. Vera Bortelova - komuś jeszcze nie mówiłem, że uwielbiam tę dziewczynę :>
Mam ogromną nadzieję, że uda się ją zatrzymać. Na boisku profesor - potrafi elegancko prowadzić grą koleżanek. Moim subiektywnym zdaniem jedna z czołowych rozgrywajek w FGE Szyszka - podobnie jak Monice sporo 'przeplatała'. jednak mimo wszystko jestem z niej zadowolony. gdy przychodziło "co do czego" rzucała trójkę lub dwie i gra gitara Moim zdaniem powinna znaleźć się przynajmniej w szerokiej kadrze Polski. Ania Pietrzak & Marta Gajewska & Ela Paździerska & Łucja Tomczak - nasze cztery brylanciki, które odpowiednio oszlifowane przyniosą nam w przyszłosci sporo radości 
Ania grała więcej i dała się poznać z dobrej strony. Gaja już zapowiedziała, ze pokaże w przyszłym sezonie na co ją stać. A ja wam mówiłem i powtórzę, że wierzę w tą dziewczynę. i nadal pozostaje przy zdaniu, że będzie "drugą Agą Pałką", zobaczycie z Paździocha też będą ludzie. Kto wie, co by nam pokazała gdyby nie ten 'dach' w Gdyni na MPJS pdk. z Łucji będzie (mam nadzieję) w przyszłosci niezwykle solidny gracz. Spokojnie na treningach radziła sobie z Iwoną czy Bojaną. a ma dopiero 19lat. będzie dobrze. Ilona - przed sezonem wielu nie wróżyło jej zbyt dobrego sezonu. Pani kapitan, najbardziej doświadczona dziewczyna w CCC. Meczem nr5 o brąz zamknęła usta wszystkim jasnowidzom i Maciejewskiemu 
(panie trenerze - pamiętamy, jak w zeszlym roku nazywaliśmy m.in. Jancię?) Jeziorna - Rodowita Cały sezon troszeczke niemrawo, ale na równym poziomie. forma przyszła wtedy, kiedy była najbardziej potrzebna, czyli w play-off. Razem z Jancią była jakby łączniczką na linii kibice - drużyna Karoliny Majewskiej nie oceniam - kontuzja przez niemal cały sezon. na MPJS tez chyba poniżej oczekiwań. Jestem troszke zdziwiony czasem gry Magdy Pietrzak. Moim zdaniem ta dziewczyna zasługuje na dużo więcej, niż otrzymuje od naszego trenera. Kto wie - może w przyszłym sezonie (jeśli nie w CCC, to gdziekolwiek) Madzia pokaże wszystkim, że nie jest słabą koszykarką
ojojoj - ale sie rozpisałem
wobec tego o kibicach kiedy indziej 
pzdr
Potem standardowo znalezli się chętni na wyjazd. i tak pierwszym wyjazdem kibiców w tym sezonie była wyprawa do Gorzowa Wielkopolskiego. Można więc powiedzieć, że Gorzowem zaczęliśmy i Gorzowem skończyliśmy 
chłopaki zebrali jednak sporo pozytywnych komentarzy od łodzian i wrocili ze sporym bagażem doświadczeń. Następnie wyjechaliśmy do Leszna, Gorzów u nas i wyjazd do Łomianek - pierwszy mecz od czasu 'powstania' Piekiełka, na którym zabrakło dopingu. i przyszedł czas na przyjęcie w Polkowicach Odry Brzeg 
Następnie jedziemy do Łodzi. ekipa mocno piknikowa, bez paru 'filarów' ale mimo to w garstkę osób jedziemy ze swoim. na szczęście frekwencja przy Unii tez niewielka, dzieki czemu nie giniemy 
i mecze z Lotosem oglądaliśmy w domu... Czekamy na Gdynię w Polkowicach. Przed meczem delegacja od kibiców do Janci z bukietem kwiatów, okrzyki 'ku czci' naszej Pani Kapitan i potem dosc niemrawy doping, dopiero w czwartej kwarcie cos tam odżyło. na naszych szyjach pojawia się drugi wzór szalików. W koncu przyszła rywalizacja o brąz - Pierwsze fragmenty pierwszego spotkania to lekka akcja protestacyjna w naszym wykonaniu. doping jak za starych 'dobrych' lat. "CeCeCe", syrena, trąby, klapki - full wypas. Pojawia się transparent i ... policja przy naszym sektorze 
Po pierwszej kwarcie wstajemy i doping normalny do konca meczu. Drugi mecz juz zdecydowanie lepiej (dzien wczesniej sporo osób pojechało na mecz przyjaźni Zagłebie - Arka), cała hala na stojaco ostatnie minuty meczu i co chyba najważniejsze - pojawiają się w naszym sektorze chłopaki z Poznania w barwach i przez drugą połowę pomagają nam w dopingu. Następnie wyjazd do Gorzowa. Dwa busy + kilka osobówek docierają na czwartkowy mecz, z nadzieją iz bedzie ostatnim. doping zaj***sty. Takiej zabawy od dłuzszego czasu juz nie było. trybuna prawie pod nami pęka. szampany sie nie przydały, ale konfetti, serpentyny - owszem 
