Kto ma największe szanse zostania pierwszą jedynką na przyszłorocznym EuroBaskecie, który odbędzie się w Polsce? Dotychczas rolę tej pierwszej spełniała Paulina Pawlak, kapitan reprezentacji oraz zawodniczka Wisły Can Pack Kraków. Rola tej drugiej przypadała Agacie Gajdzie, zawodniczce toruńskiej Energi. Pierwsza aktualnie boryka się z kontuzją kolana, a druga zrezygnowała z gry w barwach narodowych. To wszystko oznacza problem dla sztabu szkoleniowego biało-czerwonych. Z pomocą ma przyjść "jedynka" zza oceanu, o której mówi się już od dłuższego czasu.
Czy ktoś wie, co konkretnie dolega Paulinie i jak długo potrwa jej przerwa w treningach? Prawdę mówiąc - ta wiadomość mnie cokolwiek zmartwiła, zwłaszcza pamiętając jej problemy z kolanem i operację w sezonie 07/08. Na dodatek Kasia Krężel też nie jest w pełni sił i początek sezonu może z tych powodów nie wyglądać ciekawie dla Wisły.
No ale to temat o kadrze. W pełni zgodzę się z Ałgają odnośnie oceny pewnych zjawisk występujących w reprezentacji i wokół niej. Zarzucanie Pawlak braku zaangażowania to już masakra - kto jak kto, ale ona zawsze biega z wywieszonym językiem, nadrabiając tym braki w stricte koszykarskim rzemiośle. Czyli tak jak Dźwigalska, tylko że z lepszymi efektami. Jednak - jak rozumiem - rozgrywająca AZS-u stara się lepiej, bo zna od dawna filozofię trenerską Maciejewskiego, a inne filozofie trenerskie można tylko wrzucić do śmietnika.
Wkrótce się zatem okaże, że Chaliburda jest bardziej przydatna kadrze niż Kobryn, a Trębicka więcej zdziała na ME od Biby. 
Temat naturalizacji "jakiejś" rozgrywającej z USA wraca jak bumerang. Nie mam tutaj takich "ideologicznych" sprzeciwów jak choćby Greebo, ale sposób załatwiania tej sprawy jest już wręcz żenujący. O ile z Loganem czy Kelatim było to zrobione w sposób dużo bardziej cywilizowany (choćby dlatego, że grali wcześniej w Polsce, a ten drugi ożenił się z naszą rodaczką), to w przypadku żeńskiej kadry selekcjoner nie widzi w posiadanym materiale ludzkim zawodniczki, która byłaby godną prowadzenia gry na ME. Już abstrahuję od tego, co kiedyś poruszył jeden z forumowiczów - co to za szef, który zaraz po objęciu funkcji mówi, że ma beznadziejnych pracowników i znajdzie innego, jaka to atmosfera do pracy. Podkreślę tylko jedno - działacze są ci sami, co wówczas, gdy rozkręcali sprawę naturalizowania Logana, za to inny selekcjoner. I o ile dobrze pamiętam - Katzurin nie dawał do zrozumienia niemal w każdym wywiadzie, że musimy naturalizować jakiegoś Amerykanina, dużo więcej mówił o tym Ludwiczuk. Nie było czuć też ze strony coacha męskiej kadry takiej presji czy wyczekiwania w tej sprawie, a teraz wydaje mi się, że Maciejewski czeka na ten moment jak na zbawienie. Jeśli chodzi o sposób komunikacji z Krężel, to tylko pogratulować. Rozumiem, że w przypadku kontuzji zawodniczki z Gorzowa, pan Maciejewski też nie zaprzątałby sobie głowy takimi błahostkami? 
Na marginesie: ktoś niewtajemniczony - czytając cytowany fragment - mógłby dojść do wniosku, który podaje mu jak na tacy w ostatnim zdaniu pan redaktor. Skoro jedna playmakerka zrezygnowała z kadry, a druga jest kontuzjowana (nie określono długości absencji, a ME przecież dopiero za 9,5 miesiąca), to taka naturalizowana zawodniczka jawi się jako dziejowa konieczność. Chociaż przy okazji pan redaktor jakby zapomina, że to nie koszykówka klubowa, ale reprezentacyjna...
