Moderatorzy: ann, rzymi, paulo2907, przemoe, Kuba
friel pisze:Ale w kontekście jej sportowych ambicji trzeba jej współczuć ma nadzieję że ta porażka a w zasadzie po prostu pech nie wpłynie na jej morale na mistrzostwach
- Pewnie wielu ludzi już pytało cię o plany na przyszły sezon. Podjęłaś decyzję, w jakim zespole i kraju go spędzisz?
- Za rok są igrzyska olimpijskie, w których chciałabym zagrać z reprezentacją. Dlatego moje zamierzenia są w tej chwili podporządkowane tylko i wyłącznie temu celowi. Muszę zadecydować, gdzie będzie najlepiej dla mnie, dla mojego chłopaka Breta i dla moich kolan (Samantha od dłuższego czasu ma z nimi problemy - przyp. red.). Chcę to wszystko uwzględnić przed podjęciem ostatecznego wyboru, dlatego jest on tak trudny.
- Słyszałem, że dla Australijek dobrym wyjściem, by dostać się do reprezentacji są występy w ojczystej lidze. Trenerka kadry może obserwować cię wtedy na co dzień.
- Trenerka lubi, kiedy jej gracze są na miejscu i ma z nimi kontakt. Ale nie zawsze jest to najlepsze rozwiązanie. W tej chwili nie mam pojęcia, gdzie będę grała, przyznaję, że utknęłam. Mam nadzieję, że w najbliższym czasie podejmę właściwą decyzję.
- Wybierasz między Australią, Europą, Polską...?
- Mam wiele powodów, by najbliższy sezon spędzić w Australii. W Europie grałam przez trzy ostatnie lata i to był świetny okres dla mnie. Za domem przemawia jednak to, że chciałabym spędzać więcej czasu z najbliższymi. Nie wiem tak naprawdę, ile lat jeszcze będę grać w koszykówkę. Może ze względu na zdrowie będzie to jedynie rok lub dwa...
- Ostatnie sezony spędziłaś w jednym kraju, mieście i klubie. Trzy lata to dużo i czujesz, że chcesz to zmienić?
- Trzy lata to z pewnością długi czas. Przede wszystkim biorąc pod uwagę rozłąkę z rodziną. Moja siostra właśnie urodziła córeczkę, moi przyjaciele pobrali się, też mają dzieci. Wszystko się zmienia, a mnie przy tym nie było. Z tego powodu jeszcze bardziej tęskniłam za bliskimi mi ludźmi, którzy byli po drugiej stronie świata. Tak więc trzy lata to dużo czasu, ale w porównaniu do całego życia, niewiele. Dlatego muszę się dokładnie zastanowić, gdzie chcę spędzić kolejny rok.
- Trzy lata to jednak już odpowiedni czas, by pokusić się o szczerą opinię na temat Gorzowa.
- Przez te trzy lata poznałam tu wielu wspaniałych ludzi, zaprzyjaźniłam się z nimi. To nie są ludzie związani tylko z koszykówką i to jest najważniejsze. Gdybym żyła tu tylko sportem, z pewnością tęsknota za Australią byłaby większa. Dzięki przyjaciołom mogłam poczuć się, jak w domu. To jest największa różnica w Gorzowie w porównaniu, gdy tu przyjechałam po raz pierwszy.
- Dziękuję.
friel pisze:No bardzo ciekawe jak nasz klub będzie wyglądał we wrześniu -październiku
przyda się na pewno w walce na tablicach taka 3/4. a do tego z pewnością wsparcie dla Asi, Pałeczki, Perovanovic i Petronyte.Wróć do „Aktualności Ekstraklasa”
Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 95 gości
